تحریریه خودرودیلی 
شرکت BMW برای اجرای برنامه کاهش هزینه‌ها و اصلاح ساختار نیروی انسانی خود، طرحی کم‌سابقه را در آلمان به اجرا گذاشته است. بر اساس گزارش رسانه‌های آلمانی، این خودروساز لوکس در قالب یک برنامه خروج داوطلبانه، به برخی از کارکنان خود پیشنهاد پرداخت مبالغی بیش از ۶۵۰ هزار یورو را داده است؛ رقمی که با احتساب نرخ تبدیل ارز، معادل حدود ۷۳۰ هزار دلار خواهد بود. استقبال گسترده کارکنان از این پیشنهاد نیز باعث شد BMW ثبت درخواست‌ها را زودتر از موعد مقرر متوقف کند.
برنامه BMW برای کاهش ۸ هزار موقعیت شغلی
BMW که یکی از مهم‌ترین بازیگران صنعت خودرو آلمان و بازار جهانی خودروهای لوکس محسوب می‌شود، در سال ۲۰۲۶ برنامه‌ای را برای کاهش هزینه‌های عملیاتی و افزایش بهره‌وری خود آغاز کرده که در قالب آن، تا پایان سال ۲۰۲۷، حدود ۸ هزار موقعیت شغلی را در ساختار جهانی خود کاهش خواهد داد. هدف اصلی از این تصمیم، سبک‌تر کردن هزینه‌های سازمانی و بهبود حاشیه سود عملیاتی در سال‌های آینده است.
برنامه کاهش نیروی انسانی ب‌ام‌و عمدتاً از طریق خروج طبیعی کارکنان و طرح‌های بازنشستگی و جدایی داوطلبانه دنبال می‌شود. در آلمان، برنامه پرداخت غرامت به کارکنان بیشتر بر بخش‌های غیرتولیدی، از جمله واحدهای اداری و توسعه‌ای متمرکز است و کارکنان خطوط تولید در این طرح قرار ندارند.
مدیریت ب‌ام‌و امیدوار است با اجرای این برنامه، از سال ۲۰۲۸ سالانه حدود یک میلیارد یورو در هزینه‌های شرکت صرفه‌جویی کند.
غرامت ۶۵۰ هزار یورویی؛ پیشنهاد ویژه برای ترک BMW
شاید مهم‌ترین بخش این خبر، مبالغ قابل‌توجهی باشد که BMW برای ترغیب کارکنان به خروج از شرکت در نظر گرفته است. بر اساس اطلاعات منتشرشده توسط روزنامه اقتصادی Handelsblatt و با استناد به اسناد داخلی شرکت، در برخی موارد، مبلغ پیشنهادی به کارکنان از ۶۵۰ هزار یورو نیز فراتر رفته است.
البته این رقم به معنای پرداخت چنین مبلغی به تمام کارکنان نیست. میزان غرامت پیشنهادی برای هر فرد به مجموعه‌ای از عوامل بستگی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- – سن و شرایط سنی کارمند
- – میزان حقوق و سطح دریافتی
- – مدت سابقه فعالیت در بی‌ام‌و
- – شرایط اختصاصی قرارداد و توافق خروج
در واقع، ب‌ام‌و برای هر یک از کارکنان واجد شرایط، پیشنهاد مالی متناسب با وضعیت شغلی او در نظر گرفته است.
نکته مهم دیگر اینکه خروج از شرکت بر اساس اصل توافق دوطرفه انجام می‌شود؛ یعنی هم کارمند باید با جدایی موافق باشد و هم شرکت باید درخواست او را تأیید کند. بنابراین، صرف اعلام تمایل به دریافت غرامت، به معنای قطعی بودن خروج از شرکت نیست.
چرا ترک زودتر از موعد BMW، سود بیشتری دارد؟
یکی از بخش‌های جالب طرح استعفای داوطلبانه کارکنان BMW، در نظر گرفتن پاداشی با عنوان «Turbo Bonus» است. بر اساس جزئیات منتشرشده، کارکنانی که تا تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۷ از شرکت جدا شوند، علاوه بر مبلغ اصلی غرامت، مشمول دریافت یک پاداش اضافه خواهند شد. میزان دقیق این پاداش به‌صورت عمومی اعلام نشده است.
در مقابل، افرادی که تاریخ خروج خود را تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۷ انتخاب کنند، از این پاداش اضافی برخوردار نخواهند شد.
چنین سازوکاری در واقع تلاشی برای سرعت بخشیدن به فرآیند کاهش نیروی انسانی است. ب‌ام‌و می‌خواهد کارکنان را به تصمیم‌گیری سریع‌تر تشویق کند تا بتواند هرچه زودتر به اهداف مالی و سازمانی خود دست پیدا کند.
مزایای ویژه برای کارکنان بالای ۵۵ سال BMW
طرح استعفای داوطلبانه ب‌ام‌و فقط به پرداخت غرامت مالی محدود نمی‌شود. طبق گزارش Handelsblatt، کارکنانی که تا پایان برنامه، یعنی ۳۱ اکتبر ۲۰۲۷، به سن ۵۵ سالگی رسیده باشند، می‌توانند در صورت برخورداری از شرایط تعیین‌شده، از برخی مزایای برنامه بازنشستگان ب‌ام‌و بهره‌مند شوند.
این مزایا شامل شرایط ویژه خرید خودروهای نو و کارکرده BMW با تخفیف‌های کارکنان است. همچنین برخی مدیران و کارکنان رده‌های بالاتر ممکن است امکان خرید خودرو سازمانی مورد استفاده خود را نیز داشته باشند.
از طرف دیگر، ب‌ام‌و برای پرداخت غرامت نیز چند روش مختلف در نظر گرفته است. کارکنان می‌توانند مبلغ خود را به‌صورت یکجا دریافت کنند یا از روش‌هایی مانند پرداخت اقساطی، واریز بخشی از مبلغ به حساب بازنشستگی یا بیمه و ترکیبی از این روش‌ها استفاده کنند.
استقبال گسترده کارکنان و توقف زودهنگام برنامه
یکی از اتفاقات جالب در جریان اجرای این طرح، استقبال بسیار زیاد کارکنان BMW بود. در ابتدای اکتبر ۲۰۲۶، این شرکت برای ده‌ها هزار نفر از کارکنان خود در آلمان ایمیلی ارسال کرد تا از طریق یک سامانه داخلی، پیشنهاد مالی اختصاصی خود برای خروج از شرکت را مشاهده کنند.
تعداد بالای مراجعه‌کنندگان در ساعات اولیه به حدی بود که سامانه داخلی BMW با اختلال مواجه شد و کارکنان برای مدتی امکان مشاهده پیشنهادهای خود را نداشتند.
اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. طبق گزارش Handelsblatt در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶، ب‌ام‌و اعلام کرد که به هدف موردنظر خود در این برنامه رسیده و به همین دلیل، ثبت درخواست‌های جدید را زودتر از زمان پیش‌بینی‌شده متوقف می‌کند.
به این ترتیب، هزاران نفر برای خروج از شرکت اعلام آمادگی کردند؛ هرچند باید توجه داشت که تمام درخواست‌ها لزوماً به قرارداد جدایی منجر نمی‌شوند و تأیید نهایی همچنان به موافقت دوطرف نیاز دارد.
چرا ب‌ام‌و به دنبال کاهش هزینه‌هاست؟
پرداخت غرامت‌هایی در ابعاد چندصد هزار یورو شاید در نگاه اول تصمیمی پرهزینه به نظر برسد؛ اما از منظر مدیریت یک شرکت بزرگ، این اقدام می‌تواند در بلندمدت به کاهش قابل‌توجه هزینه‌های ثابت منجر شود.
حقوق و مزایای کارکنان، هزینه‌های اداری و ساختار گسترده سازمانی از جمله مخارجی هستند که کاهش آن‌ها می‌تواند تأثیر مستقیمی بر سودآوری شرکت داشته باشد.
از طرف دیگر، ب‌ام‌و در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی در بازار جهانی مواجه شده است. افت فروش در بازار چین، افزایش رقابت با خودروسازان چینی، هزینه‌های سنگین توسعه خودروهای برقی و فشارهای اقتصادی و تجاری، همگی شرایط فعالیت خودروسازان آلمانی را پیچیده‌تر کرده‌اند.
به‌ویژه بازار چین که یکی از مهم‌ترین بازارهای فروش ب‌ام‌و محسوب می‌شود، در مقطع اخیر عملکرد ضعیف‌تری داشته و این مسئله بر نتایج مالی شرکت تأثیر گذاشته است.
مدیریت جدید BMW به ریاست میلان ندلکوویچ نیز به دنبال افزایش حاشیه سود عملیاتی شرکت از حدود ۳ درصد به ۵ درصد تا سال ۲۰۲۸ است. هدف بلندمدت این شرکت نیز دستیابی به حاشیه سود ۸ تا ۱۰ درصدی در اوایل دهه ۲۰۳۰ خواهد بود.
آیا بحران سراغ خودروسازان بزرگ آلمانی آمده؟
اتفاقی که در ب‌ام‌و شاهد آن هستیم، یک نمونه جداگانه از شرایط دشوار صنعت خودروی آلمان نیست. پیش از این، شرکت‌هایی مانند فولکس‌واگن و مرسدس-بنز نیز برنامه‌های گسترده‌ای برای کاهش هزینه‌ها و تعدیل نیروی انسانی اعلام کرده بودند. در چنین شرایطی، حتی برندهایی که سال‌ها به‌عنوان نماد قدرت صنعتی آلمان شناخته می‌شدند، ناچار به بازنگری در ساختار عملیاتی خود هستند.
البته پرداخت غرامت‌های سنگین به کارکنان نشان می‌دهد که BMW تلاش دارد این تغییرات را با حداقل تنش‌های اجتماعی و نیروی انسانی اجرا کند.
در نهایت، پرسش مهم این است که آیا کاهش هزینه‌ها و کوچک‌تر کردن ساختار سازمانی می‌تواند به حفظ رقابت‌پذیری خودروسازان آلمانی در برابر رقبای چینی و تغییرات سریع بازار خودرو کمک کند؟
پاسخ این پرسش احتمالاً در عملکرد مالی و تجاری این شرکت‌ها طی چند سال آینده مشخص خواهد شد.
نظر شما چیست؟